Transmisja Mszy Św. na żywo z naszej parafii
w każdą niedzielę o godzinie 10:00
Transmisje dostępne w zakładce „Transmisja” po
lewej stronie.
Gdzie
znajduje się grób króla Bolesława Chrobrego? W
„Poczcie królów i książąt polskich” wydanym w 1893 roku,
znajduję informację, że król Bolesław Chrobry został
pochowany w katedrze w Poznaniu. W wydanym zaś w 2025 roku widnieje taki
sam przekaz. Skąd możemy jednak wiedzieć, że
właśnie tam znajduje się grób monarchy? Domniemano,
że w poznańskiej katedrze, która była królewską
nekropolią, spoczęły ciała: Mieszka I, Bolesława
Chrobrego, Mieszka II, Władysława Odonica,
Przemysława I, Bolesława Pobożnego i Przemysława II.
Zapewne w czasie najazdu na Polskę w latach 1038-39 groby zostały
sprofanowane, a nawet zniszczone. Po odbudowie katedry, w środku nawy
głównej znalazły miejsce pochówki króla Przemysława II i jego
żony Ryksy. Później oba groby w
połowie XIV wieku ustawiano w kaplicy przylegającej do
południowej wieży katedry. W 1371 roku w wieżę
południową uderzył piorun. Zawaliła się,
niszcząc groby, których już nie odbudowano. Najstarsze
zapiski o grobie Chrobrego pochodzą z Kronik: Wielkopolskiej i Jana z
Czarnkowa. Pierwsza nie zawiera szczegółowego, opisanego przekazu samego
pogrzebu Bolesława Chrobrego. Koncentruje się na fakcie, że
król został pochowany w katedrze poznańskiej. Źródło to,
podobnie jak i inne wczesne przekazy, jest dalekie od wyczerpujących
opisów, jakich można by oczekiwać współcześnie. Druga
podtrzymuje tradycję, że Mieszko I oraz Bolesław Chrobry
zostali pochowani w Poznaniu. Najważniejszą
wzmianką w Kronice jest cytowany przez nią dokument donacyjny
Władysława Odonica dla poznańskiej
katedry, w którym jest mowa o miejscu spoczynku przodków „ubi
sunt recondite corpora progenitorum nostrorum”. Cytowany dokument pochodzi z XIII wieku i
poświadcza o żywej tradycji nekropolii pierwszych Piastów w tym
miejscu. Wspaniały grób Bolesławowi wystawił król Kazimierz
Wielki w XIV wieku. Konkretnie w 1772 roku zniszczył go pożar, by w
1790 roku wskutek zawalenia się wieży dopełnić
dzieła zniszczenia. Wykonano
go z piaskowca. Była to tumba wzniesiona ponad posadzkę katedry.
Jej boki podzielono arkadami, w których wyrzeźbiono postaci i sceny
biblijne, wyobrażono też koronację Matki Bożej oraz
postaci apostołów, starotestamentalnych proroków i królów. Na
płycie nagrobnej znajdowała się rzeźba króla w pozie
leżącej. W prawej ręce król trzymał jabłko
królewskie, lewa spoczywała na tarczy i podtrzymywała
leżący wzdłuż lewego boku miecz. Król miał na sobie
zbroję z ostrogami, a na ramionach płaszcz. Głowa ozdobiona
koroną spoczywała na poduszce, a nogi na leżącym lwie. Na
grobowcu znajdował się napis w języku łacińskim,
będący pochwalnym hymnem sławiącym dokonania i
wielkość króla. Po zniszczeniu grobu w XVIII wieku ocalałe
relikty włączono do sarkofagu, który znajduje się obecnie w
Złotej Kaplicy. Powstał za rządów arcybiskupa Teofila
Wolickiego. Jej budowę ukończono w latach czterdziestych XIX wieku.
Badania archeologiczne prowadzone przez profesor Anetę Bukowską
potwierdziły ciągłość istnienia grobowców.
Chodziło mianowicie, że przy jednym z nich znajdował się
ołtarz. Odnowiono go w kolejnych fazach przebudowy katedry. Wskutek tego
poziom katedry podwyższał się. Kiedy grobowce skryły
się głęboko pod ziemią, wykonano specjalny wykop, aby
wydobyć z nich szczątki zmarłych. Cel takiego
postępowanie mógł był tylko jeden: umieścić ich
prochy w nowym, godniejszym miejscu. Po katastrofie z roku 1790, ocalała
trumna z kośćmi spoczęła w katedralnym kapitularzu, by w
końcu znaleźć swoje miejsce w Złotej Kaplicy. ks.
Leszek Chudziński
Nowenna Pompejańska Nowenna Pompejańska nazywana jest też nowenną „nie do odparcia”, ponieważ Matka Boża złożyła obietnicę, że każdy, kto przez 54 dni odmówi różaniec, prosząc o konkretną łaskę - otrzyma ją. Nowenna to dziewięciodniowe nabożeństwo odmawiane zazwyczaj w jednej konkretnej intencji. Nowenna pompejańska jest specyficzną modlitwą, bo składa się z sześciu nowenn. Powstała prawdopodobnie w Pompejach i została rozpropagowana przez dominikańskiego tercjarza bł. Bartłomieja Longo. Jako student związał się z ruchem satanistycznym, który dość mocno działał w ośrodkach akademickich. Był zafascynowany okultyzmem i doszedł nawet do wtajemniczenia na poziomie kapłana. Wiele grup studenckich w Neapolu oraz innych ośrodkach w krajach zachodniej Europy podlegało wtedy wpływom ruchów masońskich i satanistycznych. Błogosławiony Bartłomiej Longo dwa lata trwał w tych praktykach. Przeżywał wielkie ciemności, chciał popełnić samobójstwo. Znajomy katolik umówił go w końcu na spotkanie z księdzem, który przekonał Bartłomieja, że musi powierzyć się Matce Bożej. I rzeczywiście tak uczynił. Wyszedł z ciemności, ale przez cały okres nawrócenia mocno przeżywał swoje odejście od Boga i miał straszne pokusy rozpaczy. Kiedyś przyjechał do Pompejów, gdzie znajoma prosiła go, by zajął się terenem, który dzierżawiła. Podjął się tego zadania i gdy tam przebywał, nadal przeżywał ogromne ciemności. W pewnym momencie usłyszał słowa: „Jak będziesz się modlił na różańcu i propagował Różaniec, to Ja cię z tego uleczę”. To były słowa Matki Bożej. Zaczął odmawiać Różaniec i odzyskał spokój. W Pompejach odbudował kościół, wybudował sanktuarium Matki Bożej, do którego przywiózł obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem. Pewnego dnia przyszła do niego kobieta, która została uzdrowiona za pośrednictwem Matki Bożej. W chorobie usłyszała wskazanie, że powinna modlić się na różańcu przez 54 dni. Pierwsze 27 dni miała prosić o uzdrowienie, a przez kolejne 27 dni miała dziękować. Po 54 dniach została uzdrowiona. Przyszła i opowiedziała o tym Bartłomiejowi. On natomiast zaczął w Pompejach propagować nowennę zwaną dzisiaj pompejańską. Papieże uznali tę nowennę oraz objawienia z nią związane jako prawdziwe ze względu na ogromną skuteczność. Jak się modlić? Nowenna pompejańska trwa 54 dni. Każdego dnia odmawiamy trzy części różańca świętego (radosną, bolesną i chwalebną). Jeśli ktoś chce, może odmawiać czwartą część z tajemnicami światła. Przed rozpoczęciem różańca wymieniamy najpierw intencję (tylko jedną), a następnie mówimy: „Ten różaniec odmawiam na Twoją cześć, Królowo Różańca świętego”. Odmawiamy modlitwy początkowe różańca (Wierzę w Boga, Ojcze Nasz, 3 Zdrowaś Mario, Chwała Ojcu) – jeden raz na początku nowenny w danym dniu. Odmawiamy różaniec – wszystkie 15 tajemnic (do nowenny pompejańskiej można dołączyć również tajemnicę światła). Nie trzeba odmawiać wszystkich tajemnic za jednym razem – modlitwę można podzielić, np. na pory dnia. Po zakończeniu każdej części różańca odmawiamy modlitwy: błagalną bądź dziękczynną. Modlitwy błagalne (odmawiane pierwsze 27 dni) i dziękczynne (kolejne 27 dni) w Nowennie Pompejańskiej: Modlitwy końcowe w trakcie części błagalnej: Pomnij o miłosierna Panno Różańcowa z Pompejów, jako nigdy jeszcze nie słyszano, aby ktokolwiek z czcicieli Twoich, z Różańcem Twoim, pomocy Twojej wzywający, miał być przez Ciebie opuszczony. Ach, nie gardź prośbą moją, o Matko Słowa Przedwiecznego, ale przez święty Twój różaniec i przez upodobanie, jakie okazujesz dla Twojej świątyni w Pompejach wysłuchaj mnie dobrotliwie. Amen. Modlitwy końcowe w trakcie części dziękczynnej: Cóż Ci dać mogę, o Królowo pełna miłości? Moje całe życie poświęcam Tobie. Ile mi sił starczy, będę rozszerzać cześć Twoją, o Dziewico Różańca Świętego z Pompejów, bo gdy Twojej pomocy wezwałem, nawiedziła mnie łaska Boża. Wszędzie będę opowiadać o miłosierdziu, które mi wyświadczyłaś. O ile zdołam będę rozszerzać nabożeństwo do Różańca Świętego, wszystkim głosić będę, jak dobrotliwie obeszłaś się ze mną, aby i niegodni, tak jak i ja, grzesznicy, z zaufaniem do Ciebie się udawali. O, gdyby cały świat wiedział jak jesteś dobra, jaką masz litość nad cierpiącymi, wszystkie stworzenia uciekałyby się do Ciebie. Amen. Na koniec odmawiamy modlitwę „Pod twoją obronę” oraz trzy razy z ufnością prosimy: „Królowo Różańca świętego, módl się za nami”. Nowenna Pompejańska jest szkołą modlitwy i należy odmawiać ją codziennie. Jeżeli z jakiegoś powodu ją przerwiemy, należy zacząć od nowa. Dlaczego 54 dni? Nowenna kojarzona jest z dziewięcioma dniami modlitw. W przypadku Nowenny Pompejańskiej modlitwa trwa 54 dni. Skąd ta różnica? Matka Boża w objawieniu poleciła odmówić trzy nowenny dziękczynne i trzy błagalne. Daje to 6 nowenn po 9 dni, co daje razem 54 dni. Nowenna Pompejańska dzieli się na dwie części po 27 dni – część błagalną i dziękczynną. Modlitwie towarzyszy przez cały czas jedna intencja. |
|
|
