Transmisja Niedzielnych Świątecznych Mszy św. o godzinie 10:00 dostępna w zakładce "Transmisja"
Dnia 24 lutego 2007 roku Matka Generalna M. Samuela Werbińska na prośbę Przełożonej Prowincji Toruńskiej Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, Siostry M. Anny Kołodziejczyk, po wcześniejszym erygowaniu domu zakonnego dnia 19 lutego 2007 przez Biskupa Diecezji Bydgoskiej, dekretem ustanowiła dom zakonny Świętej Elżbiety w Bydgoszczy przy ul. generała Stanisława Grzmota Skotnickiego 7. Dom oficjalnie został otwarty i gotowy na przyjęcie Sióstr dnia 5 czerwca 2007 r. Dom od samego początku był przeznaczony głównie dla starszych i schorowanych Sióstr, które wymagały stałej opieki. Dlatego też nadano mu status Domu Sióstr Emerytek z wszystkimi jego prawami i przywilejami, jakie przysługują tego typu domom. Organizacja i plan dnia zostały starannie przystosowane do funkcjonowania osób chorych i starszych.
Pierwszych osiem, starszych i schorowanych, w tym obłożnie chorych Sióstr przybyło do nowo założonego domu z Chełmży w czerwcu 2007 r.
Najważniejszym miejscem każdego domu zakonnego jest kaplica z Najświętszym Sakramentem, dlatego też dnia 20 marca 2007 r. ówczesny Ordynariusz na prośbę Przełożonej Prowincji, Ks. Bp Jan Tyrawa erygował kaplicę p.w. Świętej Elżbiety. Każdego dnia w kaplicy domu Świętej Elżbiety, – bo taka nazwę mu nadano – była odprawiana Eucharystia. Siostry swoją modlitwą, ofiarowywanym każdego dnia trudem i cierpieniem, a także drobnymi zajęciami i pracami wykonywanymi na miarę swoich możliwości, łączyły się z cierpiącym Chrystusem, służąc w ten sposób Kościołowi, Zgromadzeniu i tym, którzy prosili Je o modlitwę. Takie właśnie było i jest nadal posłannictwo osoby ludzkiej u schyłku życia ziemskiego. Pierwszą Przełożoną domu przy ul. Skotnickiego 7 była S.M. Zenobia Maliszewska. Przez 19 lat istnienia domu przy ul. Skotnickiego 7 swoją posługę pełniły również Siostry, które pracowały w katechizacji i jednocześnie ofiarnie starały się służyć starszym i chorym Współsiostrom.
19 lat pobytu Sióstr Elżbietanek w tym miejscu stanowi część historii, która wpisuje się w całą historię Zgromadzenia, ale także w historię parafii p.w. Królowej Jadwigi i tych miejsc, w których Siostry posługiwały, jako katechetki. Za wszystkie te lata Zgromadzenie wyraża Bogu swoje dziękczynienie, ale także jest ono skierowane do Kapłanów, którzy posługiwali naszym Siostrom. Wiele z tych Sióstr przekroczyło próg wieczności. Funkcjonowanie Domu Sióstr Emerytek było możliwe dzięki pomocy i życzliwości wielu ludzi. Za nich również Bogu dziękujemy. Bożej Opatrzności pozostawiamy naszą teraźniejszość i przyszłość. Najświętszym Sercu Jezusa zawierzamy wszystkich i to wszystko, co z Jego woli się tu wydarzyło. Bogu niech będą dzięki.
s. Krzysztofa
Z dziękczynieniem stajemy przed Bogiem za dar obecności i posługi Sióstr w naszej parafialnej wspólnocie. Dziękujemy za Waszą modlitwę, życzliwość, oraz za wszelkie dobro, którym dzieliłyście się z nami. Wdzięczni jesteśmy za obecność Sióstr katechetek, za pracę z dziećmi i młodzieżą oraz za świadectwo wiary i oddania Bogu.
Jako kapłani i parafianie mówimy dziś z serca: Bóg zapłać za każdą modlitwę, dobre słowo, uśmiech i cichą ofiarę. Za wszystko, co uczyniłyście dla naszej wspólnoty – serdecznie dziękujemy. Niech Pan Bóg wynagrodzi Wam wszelkie dobro, a św. Elżbieta otacza Was swoją opieką. Pozostaniecie w naszej wdzięcznej pamięci i modlitwie.
Kapłani i Parafianie
Nowenna Pompejańska
Nowenna Pompejańska nazywana jest też nowenną „nie do odparcia”, ponieważ Matka Boża złożyła obietnicę, że każdy, kto przez 54 dni odmówi różaniec, prosząc o konkretną łaskę – otrzyma ją.
Nowenna to dziewięciodniowe nabożeństwo odmawiane zazwyczaj w jednej konkretnej intencji. Nowenna pompejańska jest specyficzną modlitwą, bo składa się z sześciu nowenn.
Powstała prawdopodobnie w Pompejach i została rozpropagowana przez dominikańskiego tercjarza bł. Bartłomieja Longo. Jako student związał się z ruchem satanistycznym, który dość mocno działał w ośrodkach akademickich. Był zafascynowany okultyzmem i doszedł nawet do wtajemniczenia na poziomie kapłana. Wiele grup studenckich w Neapolu oraz innych ośrodkach w krajach zachodniej Europy podlegało wtedy wpływom ruchów masońskich i satanistycznych.
Błogosławiony Bartłomiej Longo dwa lata trwał w tych praktykach. Przeżywał wielkie ciemności, chciał popełnić samobójstwo. Znajomy katolik umówił go w końcu na spotkanie z księdzem, który przekonał Bartłomieja, że musi powierzyć się Matce Bożej. I rzeczywiście tak uczynił. Wyszedł z ciemności, ale przez cały okres nawrócenia mocno przeżywał swoje odejście od Boga i miał straszne pokusy rozpaczy.
Kiedyś przyjechał do Pompejów, gdzie znajoma prosiła go, by zajął się terenem, który dzierżawiła. Podjął się tego zadania i gdy tam przebywał, nadal przeżywał ogromne ciemności. W pewnym momencie usłyszał słowa: „Jak będziesz się modlił na różańcu i propagował Różaniec, to Ja cię z tego uleczę”. To były słowa Matki Bożej. Zaczął odmawiać Różaniec i odzyskał spokój. W Pompejach odbudował kościół, wybudował sanktuarium Matki Bożej, do którego przywiózł obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem. Pewnego dnia przyszła do niego kobieta, która została uzdrowiona za pośrednictwem Matki Bożej. W chorobie usłyszała wskazanie, że powinna modlić się na różańcu przez 54 dni. Pierwsze 27 dni miała prosić o uzdrowienie, a przez kolejne 27 dni miała dziękować. Po 54 dniach została uzdrowiona. Przyszła i opowiedziała o tym Bartłomiejowi. On natomiast zaczął w Pompejach propagować nowennę zwaną dzisiaj pompejańską. Papieże uznali tę nowennę oraz objawienia z nią związane jako prawdziwe ze względu na ogromną skuteczność.
Jak się modlić? Nowenna pompejańska trwa 54 dni. Każdego dnia odmawiamy trzy części różańca świętego (radosną, bolesną i chwalebną). Jeśli ktoś chce, może odmawiać czwartą część z tajemnicami światła. Przed rozpoczęciem różańca wymieniamy najpierw intencję (tylko jedną), a następnie mówimy: „Ten różaniec odmawiam na Twoją cześć, Królowo Różańca świętego”.
Odmawiamy modlitwy początkowe różańca (Wierzę w Boga, Ojcze Nasz, 3 Zdrowaś Mario, Chwała Ojcu) – jeden raz na początku nowenny w danym dniu.
Odmawiamy różaniec – wszystkie 15 tajemnic (do nowenny pompejańskiej można dołączyć również tajemnicę światła). Nie trzeba odmawiać wszystkich tajemnic za jednym razem – modlitwę można podzielić, np. na pory dnia. Po zakończeniu każdej części różańca odmawiamy modlitwy: błagalną bądź dziękczynną.
Modlitwy błagalne (odmawiane pierwsze 27 dni) i dziękczynne (kolejne 27 dni) w Nowennie Pompejańskiej:
Modlitwy końcowe w trakcie części błagalnej: Pomnij o miłosierna Panno Różańcowa z Pompejów, jako nigdy jeszcze nie słyszano, aby ktokolwiek z czcicieli Twoich, z Różańcem Twoim, pomocy Twojej wzywający, miał być przez Ciebie opuszczony. Ach, nie gardź prośbą moją, o Matko Słowa Przedwiecznego, ale przez święty Twój różaniec i przez upodobanie, jakie okazujesz dla Twojej świątyni w Pompejach wysłuchaj mnie dobrotliwie. Amen.
Modlitwy końcowe w trakcie części dziękczynnej: Cóż Ci dać mogę, o Królowo pełna miłości? Moje całe życie poświęcam Tobie. Ile mi sił starczy, będę rozszerzać cześć Twoją, o Dziewico Różańca Świętego z Pompejów, bo gdy Twojej pomocy wezwałem, nawiedziła mnie łaska Boża. Wszędzie będę opowiadać o miłosierdziu, które mi wyświadczyłaś. O ile zdołam będę rozszerzać nabożeństwo do Różańca Świętego, wszystkim głosić będę, jak dobrotliwie obeszłaś się ze mną, aby i niegodni, tak jak i ja, grzesznicy, z zaufaniem do Ciebie się udawali. O, gdyby cały świat wiedział jak jesteś dobra, jaką masz litość nad cierpiącymi, wszystkie stworzenia uciekałyby się do Ciebie. Amen.
Na koniec odmawiamy modlitwę „Pod twoją obronę” oraz trzy razy z ufnością prosimy: „Królowo Różańca świętego, módl się za nami”.
Nowenna Pompejańska jest szkołą modlitwy i należy odmawiać ją codziennie. Jeżeli z jakiegoś powodu ją przerwiemy, należy zacząć od nowa.
Dlaczego 54 dni? Nowenna kojarzona jest z dziewięcioma dniami modlitw. W przypadku Nowenny Pompejańskiej modlitwa trwa 54 dni. Skąd ta różnica? Matka Boża w objawieniu poleciła odmówić trzy nowenny dziękczynne i trzy błagalne. Daje to 6 nowenn po 9 dni, co daje razem 54 dni.
Nowenna Pompejańska dzieli się na dwie części po 27 dni – część błagalną i dziękczynną. Modlitwie towarzyszy przez cały czas jedna intencja.