Transmisja Niedzielnych Świątecznych Mszy św. o godzinie 10:00 dostępna w zakładce "Transmisja"
Święty Józef, Oblubieniec Najświętszej Maryi Panny i Opiekun Pana Jezusa, zajmuje szczególne miejsce w życiu Kościoła. Choć Ewangelie nie przytaczają ani jednego jego słowa, ukazują go jako człowieka niezwykłej wiary, pokory, odpowiedzialności i odwagi. Był człowiekiem czynu, który swoją miłość do Boga i powierzonych mu osób wyrażał przede wszystkim przez codzienną, wierną służbę. Nie szukał uznania ani zaszczytów – z oddaniem wypełniał swoje powołanie. Dlatego święty Józef jest wzorem dla wszystkich, którzy pragną służyć Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi. Właśnie te wartości przyświecają działalności Towarzystwa Świętego Józefa, które od wielu lat istnieje w naszej wspólnocie parafialnej. Jest ono miejscem spotkania mężczyzn pragnących nie tylko angażować się w życie parafii, ale również pogłębiać swoją wiarę, budować braterskie relacje i wspólnie troszczyć się o piękno kościoła parafialnego.
Towarzystwo Świętego Józefa powstało we wrześniu 1995 roku z inicjatywy ówczesnego proboszcza, księdza kanonika Stanisława Woźniaka. Na początku należało do niego 21 aktywnych członków. Otrzymali oni specjalne komże z nadrukiem, ufundowane przez państwa Julię i Jana Pietrusów z Buffalo w Stanach Zjednoczonych. Przez kolejne lata Towarzystwo zapisało wiele pięknych kart w historii naszej parafii. Ważnym elementem jego działalności była i nadal pozostaje troska o przebieg uroczystości kościelnych, pomoc w organizacji liturgii oraz dbałość o świątynię i jej wyposażenie.
Członkowie Towarzystwa Świętego Józefa od wielu lat aktywnie uczestniczą w życiu naszej parafii. Ich obecność jest szczególnie widoczna podczas uroczystości kościelnych i parafialnych, którym towarzyszą z oddaniem i poczuciem odpowiedzialności. Niosą baldachim podczas procesji Bożego Ciała i w czasie oktawy tej uroczystości, a także sztandary podczas ważnych wydarzeń religijnych. Włączają się również w przygotowanie świątyni do obchodów najważniejszych świąt i uroczystości liturgicznych.
Działalność Towarzystwa to jednak coś więcej niż konkretne zadania i podejmowane inicjatywy. To przede wszystkim wspólnota mężczyzn, których łączy wiara, wzajemna życzliwość i pragnienie wspólnego działania na rzecz Kościoła. To okazja do spotkań, rozmów, modlitwy i budowania relacji, które umacniają zarówno samych członków, jak i całą wspólnotę parafialną.
Od 2005 roku funkcję lidera Towarzystwa pełnił wieloletni zakrystianin Tadeusz Strzelewicz, który obecnie jest jego honorowym prezesem. Od 5 sierpnia 2026 roku przewodniczy mu Stanisław Rafiński. Funkcję skarbnika powierzono Mariuszowi Skibińskiemu. Opiekunem duchowym Towarzystwa jest ksiądz proboszcz Maciej Tyckun.
Członkowie angażują się w wiele przedsięwzięć związanych z życiem naszej świątyni. Pomagają w przygotowaniu ołtarzy na trasie procesji Bożego Ciała, troszczą się o mosiężne elementy wyposażenia prezbiterium, dbając o ich czystość i blask. Biorą udział w przygotowaniu świątecznego wystroju kościoła – zajmują się ustawianiem choinek, budową i demontażem żłóbka.
Istotnym elementem życia Towarzystwa są comiesięczne spotkania z księdzem proboszczem. To czas rozmowy o bieżących sprawach parafii, wspólnej modlitwy, katechezy i umacniania więzi. Spotkania te przypominają, że każda podejmowana inicjatywa ma swoje źródło w wierze, a wspólna służba jest również drogą duchowego wzrastania.
Jak podkreśla Stanisław Rafiński, obecny lider Towarzystwa, jego działalność ma wymiar znacznie szerszy niż sama troska o kościół i wykonywanie konkretnych prac:
„Towarzystwo Świętego Józefa to nie tylko wspólna troska o naszą świątynię i parafię. To także spotkania, modlitwa, wzajemna życzliwość i poczucie, że razem możemy zrobić wiele dobrego dla naszej wspólnoty. Cieszy mnie każdy, kto chce włączyć się w tę działalność, ponieważ każdy nowy członek wnosi coś wartościowego”.
Obecnie Towarzystwo liczy siedmiu aktywnych członków oraz dwóch członków honorowych. To grono mężczyzn, którzy swoim zaangażowaniem pokazują, że troska o parafię może być pięknym sposobem realizowania chrześcijańskiego powołania.
Szczególnie ważne jest jednak to, że Towarzystwo nie jest zamkniętą wspólnotą. Przeciwnie – pozostaje otwarte na nowych członków. Każdy mężczyzna, który pragnie bliżej związać się z życiem naszej parafii, pogłębiać swoją wiarę, poznawać innych ludzi i ofiarować wspólnocie swój czas oraz umiejętności, znajdzie tutaj swoje miejsce.
Nie trzeba być specjalistą ani mieć szczególnych zdolności. Najważniejsze są dobre chęci, otwarte serce, życzliwość i gotowość do wspólnego działania. W Towarzystwie jest miejsce zarówno na modlitwę i formację duchową, jak i na zwyczajną przyjaźń, wzajemną pomoc oraz radość z bycia razem.
Zapraszamy więc wszystkich panów, którzy chcieliby dołączyć do Towarzystwa Świętego Józefa. Niech przykład jego patrona – człowieka cichej, wiernej i odpowiedzialnej służby – inspiruje nas do podejmowania dobra w naszej parafii i codziennym życiu.
Nowenna Pompejańska
Nowenna Pompejańska nazywana jest też nowenną „nie do odparcia”, ponieważ Matka Boża złożyła obietnicę, że każdy, kto przez 54 dni odmówi różaniec, prosząc o konkretną łaskę – otrzyma ją.
Nowenna to dziewięciodniowe nabożeństwo odmawiane zazwyczaj w jednej konkretnej intencji. Nowenna pompejańska jest specyficzną modlitwą, bo składa się z sześciu nowenn.
Powstała prawdopodobnie w Pompejach i została rozpropagowana przez dominikańskiego tercjarza bł. Bartłomieja Longo. Jako student związał się z ruchem satanistycznym, który dość mocno działał w ośrodkach akademickich. Był zafascynowany okultyzmem i doszedł nawet do wtajemniczenia na poziomie kapłana. Wiele grup studenckich w Neapolu oraz innych ośrodkach w krajach zachodniej Europy podlegało wtedy wpływom ruchów masońskich i satanistycznych.
Błogosławiony Bartłomiej Longo dwa lata trwał w tych praktykach. Przeżywał wielkie ciemności, chciał popełnić samobójstwo. Znajomy katolik umówił go w końcu na spotkanie z księdzem, który przekonał Bartłomieja, że musi powierzyć się Matce Bożej. I rzeczywiście tak uczynił. Wyszedł z ciemności, ale przez cały okres nawrócenia mocno przeżywał swoje odejście od Boga i miał straszne pokusy rozpaczy.
Kiedyś przyjechał do Pompejów, gdzie znajoma prosiła go, by zajął się terenem, który dzierżawiła. Podjął się tego zadania i gdy tam przebywał, nadal przeżywał ogromne ciemności. W pewnym momencie usłyszał słowa: „Jak będziesz się modlił na różańcu i propagował Różaniec, to Ja cię z tego uleczę”. To były słowa Matki Bożej. Zaczął odmawiać Różaniec i odzyskał spokój. W Pompejach odbudował kościół, wybudował sanktuarium Matki Bożej, do którego przywiózł obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem. Pewnego dnia przyszła do niego kobieta, która została uzdrowiona za pośrednictwem Matki Bożej. W chorobie usłyszała wskazanie, że powinna modlić się na różańcu przez 54 dni. Pierwsze 27 dni miała prosić o uzdrowienie, a przez kolejne 27 dni miała dziękować. Po 54 dniach została uzdrowiona. Przyszła i opowiedziała o tym Bartłomiejowi. On natomiast zaczął w Pompejach propagować nowennę zwaną dzisiaj pompejańską. Papieże uznali tę nowennę oraz objawienia z nią związane jako prawdziwe ze względu na ogromną skuteczność.
Jak się modlić? Nowenna pompejańska trwa 54 dni. Każdego dnia odmawiamy trzy części różańca świętego (radosną, bolesną i chwalebną). Jeśli ktoś chce, może odmawiać czwartą część z tajemnicami światła. Przed rozpoczęciem różańca wymieniamy najpierw intencję (tylko jedną), a następnie mówimy: „Ten różaniec odmawiam na Twoją cześć, Królowo Różańca świętego”.
Odmawiamy modlitwy początkowe różańca (Wierzę w Boga, Ojcze Nasz, 3 Zdrowaś Mario, Chwała Ojcu) – jeden raz na początku nowenny w danym dniu.
Odmawiamy różaniec – wszystkie 15 tajemnic (do nowenny pompejańskiej można dołączyć również tajemnicę światła). Nie trzeba odmawiać wszystkich tajemnic za jednym razem – modlitwę można podzielić, np. na pory dnia. Po zakończeniu każdej części różańca odmawiamy modlitwy: błagalną bądź dziękczynną.
Modlitwy błagalne (odmawiane pierwsze 27 dni) i dziękczynne (kolejne 27 dni) w Nowennie Pompejańskiej:
Modlitwy końcowe w trakcie części błagalnej: Pomnij o miłosierna Panno Różańcowa z Pompejów, jako nigdy jeszcze nie słyszano, aby ktokolwiek z czcicieli Twoich, z Różańcem Twoim, pomocy Twojej wzywający, miał być przez Ciebie opuszczony. Ach, nie gardź prośbą moją, o Matko Słowa Przedwiecznego, ale przez święty Twój różaniec i przez upodobanie, jakie okazujesz dla Twojej świątyni w Pompejach wysłuchaj mnie dobrotliwie. Amen.
Modlitwy końcowe w trakcie części dziękczynnej: Cóż Ci dać mogę, o Królowo pełna miłości? Moje całe życie poświęcam Tobie. Ile mi sił starczy, będę rozszerzać cześć Twoją, o Dziewico Różańca Świętego z Pompejów, bo gdy Twojej pomocy wezwałem, nawiedziła mnie łaska Boża. Wszędzie będę opowiadać o miłosierdziu, które mi wyświadczyłaś. O ile zdołam będę rozszerzać nabożeństwo do Różańca Świętego, wszystkim głosić będę, jak dobrotliwie obeszłaś się ze mną, aby i niegodni, tak jak i ja, grzesznicy, z zaufaniem do Ciebie się udawali. O, gdyby cały świat wiedział jak jesteś dobra, jaką masz litość nad cierpiącymi, wszystkie stworzenia uciekałyby się do Ciebie. Amen.
Na koniec odmawiamy modlitwę „Pod twoją obronę” oraz trzy razy z ufnością prosimy: „Królowo Różańca świętego, módl się za nami”.
Nowenna Pompejańska jest szkołą modlitwy i należy odmawiać ją codziennie. Jeżeli z jakiegoś powodu ją przerwiemy, należy zacząć od nowa.
Dlaczego 54 dni? Nowenna kojarzona jest z dziewięcioma dniami modlitw. W przypadku Nowenny Pompejańskiej modlitwa trwa 54 dni. Skąd ta różnica? Matka Boża w objawieniu poleciła odmówić trzy nowenny dziękczynne i trzy błagalne. Daje to 6 nowenn po 9 dni, co daje razem 54 dni.
Nowenna Pompejańska dzieli się na dwie części po 27 dni – część błagalną i dziękczynną. Modlitwie towarzyszy przez cały czas jedna intencja.